De poortwachters van je gezondheid: hoe voeding écht je cellen bereikt
In de vorige blog deelde ik het succes van Haro, die nu eindelijk weer aankomt in gewicht en weer volop fysiek bezig kan zijn, met natuurlijk genoeg rustmomenten op de dag.
De sleutel? We zijn gestopt met alleen maar 'meer' eten en begonnen met het verzachten van de celmembranen. Maar hoe werkt dat nou precies in je lichaam?
Stel je je cel voor als een huis
Je celmembraan is de buitenmuur van dat huis. In een gezonde situatie is die muur niet van beton, maar eerder als een soepel gordijn. Er zitten speciale 'deurtjes' in (transporteiwitten) die goede stoffen naar binnen laten en afvalstoffen naar buiten werken.
Is Omega-6 dan de 'slechterik'?
Zeker niet! Omega-6 is een essentieel vetzuur dat we nodig hebben voor onze 'interne brandweer'. Het zorgt ervoor dat je lichaam een ontstekingsreactie kan opstarten om bijvoorbeeld bacteriën te doden of een wondje te genezen. Het probleem is niet de Omega-6 zelf, maar de enorme overdaad in ons moderne dieet.
Waarom is die 3:1 balans zo cruciaal?
In de orthomoleculaire biologie streven we naar een ratio van 3:1 (Omega-6 t.o.v. Omega-3) of lager. Bij deze verhouding blijft het celmembraan soepel; wordt de ratio hoger (bij veel mensen wel 15:1 of 25:1), dan wordt de celwand stug en ondoorlaatbaar.
Ook werkt Omega-6 als een 'aan'-knop voor ontsteking en Omega-3 als de 'uit'-knop. Bij een 3:1 balans kan je lichaam een ontsteking effectief afronden. Is de ratio te hoog? Dan blijft je lichaam in een chronische 'aan'-stand staan (laaggradige ontstekingen), wat herstel blokkeert.
De lijfwachten: polyfenolen
Om die Omega-3 in je cellen te krijgen, heb je polyfenolen nodig. Deze krachtige antioxidanten uit vroege-oogst olijfolie werken als lijfwachten. Ze beschermen de kwetsbare Omega-3 vetten tegen 'roesten' (oxidatie), zodat ze onbeschadigd in je celmembranen terechtkomen en hun werk kunnen doen. Veel Omega-3 supplementen hebben geen of te weinig polyfenolen en oxideren soms al in de verpakking, dus dan heeft je lichaam er helemaal niets aan.
Wat gebeurt er als de deur opengaat?
Pas als de balans hersteld is en de lijfwachten hun werk doen, gaan de transportkanalen open. De eiwitten en vitamines die je tot je neemt, kunnen eindelijk de cel in. Je lichaam krijgt de bouwstoffen die het nodig heeft voor dat wonderbaarlijke zelfherstellend vermogen.
Het is een fascinerend samenspel van de juiste moleculen op de juiste plek en de juiste omstandigheden creëren, zodat je zelfherstellend vermogen zijn werk kan doen. In de volgende blog deel ik een andere, onmisbare factor in dit proces: de invloed van ons zenuwstelsel, rust en mijn eigen weg van maximaal 5 minuten wandelen naar 10.000 stappen.