Wat de Gut Health Test mij leerde over mijn darmgezondheid
Tot mijn twintigste had ik juist behoorlijk ondergewicht. Ik woog ongeveer 53 kilo bij een lengte van 1,74 meter. Tussen mijn twintigste en dertigste woog ik ongeveer 63 kilo. In die periode had ik eigenlijk nog niet zoveel last van mijn spijsvertering.
In 2016 kwam daar verandering in. Door medicatie kwam ik in een korte tijd ongeveer 20 kilo aan. Sinds 2020 gebruik ik geen medicatie meer, maar die kilo's gingen er niet zomaar weer af. Door mijn burn-out en chronische vermoeidheid kon ik ook niet veel sporten of bewegen.
Inmiddels zit ik ook in de overgang. Ongeveer drie jaar geleden werd mijn cyclus steeds onregelmatiger en gedurende een jaar wist ik eigenlijk nooit goed wanneer ik weer ongesteld zou worden. Inmiddels heb ik al ongeveer twee jaar geen menstruatie meer.
Sinds ongeveer een jaar kreeg ik steeds meer last van mijn spijsvertering. Als ik iets at waar mijn lichaam niet goed op reageerde, kon ik soms binnen een half uur naar de wc. Ik wist eigenlijk nooit van tevoren waar ik wel of niet op zou reageren. Een opgeblazen buik, veel winderigheid en soms flinke krampen maakten het behoorlijk onvoorspelbaar.
Eigenlijk is mijn spijsvertering altijd al een gevoelig punt geweest. Als baby, toen ik nog geen jaar oud was, heb ik al in het ziekenhuis gelegen vanwege darmproblemen. Achteraf bleek de oorzaak eigenlijk heel simpel: ik had te vroeg bruin brood gekregen. Op dat moment dachten ze eerst aan iets heel anders.
Sindsdien is mijn spijsvertering eigenlijk altijd een beetje een zwakke plek geweest. Soms merkte ik bijna niets van de klachten en soms waren ze veel meer aanwezig. Vooral in stressvolle periodes.
Jaren over mijn grenzen
Ik heb jarenlang mijn grenzen steeds verder opgeschoven, zonder eigenlijk te beseffen hoe ver ik daar overheen ging.
In augustus 2012 kwam ik thuis te zitten met een burn-out. Al veel te snel voelde ik de druk om weer aan het werk te gaan en begon ik met re-integreren. Het opbouwen ging eigenlijk te snel en rond juli 2013 was ik weer bijna fulltime aan het werk.
Maar dat betekende niet dat ik ook weer hersteld was. Ik moest bijna wekelijks een vrije dag opnemen om bij te tanken. Na een werkdag was mijn energie gewoon op.
In februari 2014 werd mijn contract niet verlengd. Daarna ging het eigenlijk helemaal mis. Ik kon steeds minder en uiteindelijk kon ik helemaal niets meer.
In die periode kreeg ik ook de diagnose CVS/ME, chronische vermoeidheid.
Een van de eerste mensen die mij vroeg hoe het écht met me ging, was een keuringsarts van het UWV. Niet alleen hoe het op het werk ging, maar ook hoe het 's avonds en in het weekend ging.
Ik zei dat het werken eigenlijk best goed ging. Ik werkte tenslotte alweer bijna fulltime. Maar toen hij verder vroeg, realiseerde ik me pas hoe weinig energie ik buiten mijn werk nog had.
Na die acht uur werken kon ik eigenlijk alleen nog maar op bed liggen. Ik had geen energie voor het huishouden, hobby's, vrienden of uitgaan. Mijn leven bestond uit werken, eten en slapen.
En het gekke was: ik dacht dat dit normaal was. Ik dacht dat iedereen na een werkdag zo moe was.
Met Triple B Healing probeer ik nu heel langzaam weer iets voor mezelf op te bouwen. Stap voor stap kijken wat ik aankan en wat bij mij past.
Op zoek naar een oorzaak
De afgelopen tijd kreeg ik steeds meer last van een opgeblazen buik en winderigheid. Ook zat ik steeds vaker op de wc nadat ik iets had gegeten wat blijkbaar niet goed viel.
Daarom heb ik in november 2025 via de assistente van mijn huisarts gevraagd om een bloedonderzoek om te kijken of ik misschien niet goed tegen gluten kon. Ik heb de huisarts zelf niet gesproken. In Zweden is het niet altijd makkelijk om een afspraak met een huisarts te krijgen. Er zijn veel patiënten en te weinig artsen. Naar aanleiding van mijn email heeft de assistente het bloedonderzoek geregeld.
De uitslag was negatief. De assistente had ook gezegd dat ik zelf kon proberen om een tijdje geen lactose te gebruiken. Dat heb ik ongeveer twee weken gedaan, maar ik merkte geen verschil.
Ik wist dus nog steeds niet precies waar het vandaan kwam. Alleen dát het er was.
We hadden al eerder getest
In september 2023 deden we allebei voor het eerst een BalanceTest. In april 2024 kregen we opnieuw een test. Mijn uitslag was toen een stuk beter en ik merkte zelf ook verschil: ik had meer energie en een helderder hoofd, al was mijn geheugen nog niet optimaal en soms zelfs behoorlijk slecht.
Over onze eerdere BalanceTests heb ik al uitgebreid geschreven. Voor deze blog is vooral belangrijk wat er daarna gebeurde.
In het voorjaar van 2024 stopten we met de BalanceOil. Niet omdat we daar een uitgebreid plan voor hadden gemaakt. We waren gewoon ontzettend druk met onze plek in Zweden. De winter was voorbij en de sneeuw was weg. Er was zoveel te doen en onze aandacht lag vooral bij alles wat we daar aan het opbouwen waren.
Daarbij wist ik toen nog lang niet zoveel als nu. Ik wist eigenlijk niet goed wat de producten allemaal voor ons konden betekenen en hoe we ze moesten gebruiken. Volgens mij heb ik hier in vorige blogs ook al over geschreven.
Ik had bijvoorbeeld al die tijd zakjes Zinobiotic in de kast liggen. Die hadden we gratis gekregen bij onze eerste bestelling, zonder dat ik eigenlijk wist wat het precies deed of hoe ik het moest gebruiken. Ik heb het ook nooit nagevraagd.
Dus daar lagen ze gewoon. In de kast. Ongebruikt.
Opnieuw testen
Eind mei 2025 verhuisden we opnieuw, dit keer naar onze huidige plek. Een verhuizing kost natuurlijk weer veel energie en ik merkte dat mijn herstel een beetje stil kwam te staan of zelfs weer achteruitging.
We waren inmiddels ook weer begonnen met BalanceOil. Op 11 november deden we allebei opnieuw een BalanceTest. Daar wil ik in deze blog niet uitgebreid op ingaan, omdat ik onze eerdere uitslagen en wat daarmee gebeurde al in andere blogs heb beschreven.
Er was inmiddels ook een nieuwe Gut Health Test, die op een andere manier naar je spijsvertering kijkt. Ik had in het verleden al eens een ander ontlastingonderzoek gedaan. Daar kwam wel iets uit, maar ik kon er eigenlijk niet zoveel mee.
Ik was daarom vooral nieuwsgierig wat deze nieuwe test mij zou laten zien.
Mijn uitslag was 42%, wat in de categorie matig valt. Natuurlijk was dat niet optimaal, maar eerlijk gezegd had ik vanwege mijn levenslange problemen met mijn spijsvertering een veel slechtere uitslag verwacht.
Twee onderdelen van mijn uitslag vielen mij vooral op. De verhouding voor de ondersteuning van mijn immuunsysteem via het microbioom stond op laag. Ook mijn IPA-niveau was met 0,9 aan de lage kant van matig.
Eigenlijk voelde ik me daar best hoopvol door. Het gaf me meer informatie over wat er in mijn darmen gebeurde en een richting om mee aan de slag te gaan.
Van een mespuntje naar anderhalve schep
Na de uitslag begonnen we met een mespuntje Zinobiotic. De eerste twee weken merkte ik dat meteen: veel beweging in mijn darmen en veel winderigheid. Niet echt prettig.
Daarna ben ik heel langzaam gaan opbouwen. Niet volgens een vast schema, maar op geleide van mijn lichaam. Pas ophogen als de klachten van de vorige stap weer waren weggetrokken. Soms zelfs weer een paar dagen wat minder nemen, als dat beter voelde.
Ik heb in die maanden echt geleerd om beter naar mijn lichaam te luisteren in plaats van een tempo van buitenaf te volgen.
Het ging eigenlijk best goed. Tot in mei 2026 het ziekenhuis belde over nieuwe onderzoeken naar Haro's gezondheid. De onzekerheid die dat gaf, zorgde ervoor dat ik slechter sliep en ik merkte het meteen terug in mijn darmen.
Ik neem sindsdien nog steeds dezelfde hoeveelheid Zinobiotic, maar ik zie dat ik in periodes van stress makkelijk te weinig drink. Daar let ik nu bewuster op. Om de vezels zo goed mogelijk hun werk te kunnen doen, hebben ze genoeg vocht nodig.
Ik twijfel af en toe of ik terug moet naar één schep in plaats van anderhalf, maar voorlopig kies ik ervoor om eerst meer rust te nemen en beter te drinken. Ik wil zien wat dat doet voor ik de dosis naar beneden aanpas.
We zijn dus na acht maanden nog steeds niet op die volledige dosis. De hoeveelheid die ik neem is afhankelijk van hoe mijn lichaam erop reageert.
Waar ik nu sta
Rond half september doe ik de Gut Health Test opnieuw. Dan ben ik bijna negen maanden bezig met opbouwen.
In de eerste maanden had het voor mijn gevoel weinig toegevoegde waarde om tussendoor opnieuw te testen, omdat ik nog volop aan het opbouwen was. Nu verwacht ik dat ik nog zeker een half jaar, misschien zelfs langer, nodig heb om verder op te bouwen. Daarom wil ik in deze periode wel tussendoor opnieuw testen. Ik wil graag kunnen zien of er ondertussen iets verandert, ook al zit ik nog niet op de volledige dosis van 2 volle scheppen.
Ik hou er niet van om standaard elke vier maanden te testen. Ik wil liever kijken naar waar ik op dat moment sta en of een nieuwe test mij informatie geeft waar ik ook echt iets mee kan.
Wat ik vooral mooi vind aan dit hele traject, is dat ik steeds beter leer om naar mijn lichaam te luisteren.
Ik wil niet meer zomaar aannemen dat iets goed voor mij is omdat iemand zegt dat het zo is. Ik wil begrijpen wat er gebeurt, kijken wat mijn lichaam aangeeft en waar mogelijk meten wat er verandert.
Ik ben nog steeds aan het leren. En misschien is dat wel het belangrijkste wat ik uit dit hele traject haal.